Af ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda af olan 5 harfli 28 kelime var. AF ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde af olan kelimeler listesine ya da başında af olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A F Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

AF, FA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ELYAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Genellikle iplik durumuna getirilebilir lifli madde
2. [sıfat] Bu maddeden yapılmış

TAVAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İslam dininde hac sırasında Kâbe'nin çevresini yedi kez dolaşma
   • "Duvarlardaki mermer levhalara kazılı yazıları okuya okuya, kendi kendine, bütün mabedi tavaf etti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Bir şeyin çevresini dolaşma
3. Kutsal bir yeri ziyaret etme

EŞRAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir yerin zenginleri, sözü geçenler, ileri gelenler
   • "Öte taraftan da ileri fikirlerim kasaba eşrafını kuşkulandırmaya başlamıştı." (Reşat Nuri Güntekin)

TARAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Ön, arka, sağ, sol, üst, alt vb. yanların her biri
   • "Dört tarafı kesme billur kapaklı bir eski saat..." (Refik Halit Karay)
   • "Meseleyi taraf gözetmeden aksettirmek için o yazıdan da bir parça almak isterdik." (Orhan Veli Kanık)
   • "Benim, daha çok erkeklerin tarafını tutar gibi görünen akıl öğretmelerime hanımlar kızabilir." (Şevket Rado)
2. Yön, yan, doğrultu
   • "Deniz tarafındaki çayırdan bir sürü koyun geçiyor." (Memduh Şevket Esendal)
3. Yöre, yer
   • "Üsküdar tarafındaki evlerin camları kor gibi parlıyordu." (Haldun Taner)
4. İstekleri, düşünceleri karşıt olan iki kişiden veya iki topluluktan her biri
   • "Karşı tarafın adamları."
5. Bir kişinin soyundan gelenlerin hepsi
   • "Baba tarafı zengin."
6. Bir şeyin belli bölümü, kısmı
   • "Tiyatronun ön tarafı konuklara ayrıldı."

İTLAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Öldürme, yok etme, telef etme
   • "Bu, beni kalbimin en derininden yaralayan ... bir itlaf hançeri oldu." (Aka Gündüz)

PARAF

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Yalnız adın veya ad ve soyadın baş harfleriyle atılan kısa imza

SAKAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Çatı, dam
   • "... genç âlimlerin, binbir rica, yüz bin teşekkürle gezip yıkık sakaflarının, eğrilmiş camsız pencerelerinin, düşük kapılarının resimlerini almadıkları bu harabe, iki yüz yaşını çoktan doldurmuştu." (Ömer Seyfettin)

ETRAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yanlar, taraflar
   • "Her vakit oturdukları büyücek masanın etrafına yerleştiler." (Peyami Safa)
   • "Vaktiyle etrafı boş bulduğu için mistik sıfatını takınmak istemişti." (Asaf Halet Çelebi)
   • "Ön arabanın karşısına geçerler, bohçacı ve yazmacı kadınların tuhaflığa vurarak etrafını alırlar." (Refik Halit Karay)
2. Çevre, dolay
   • "Meçhul kadın korka korka etrafına bakındı." (Aka Gündüz)
3. Bir kimsenin sürekli ilişkide bulunduğu kimseler, yakınlar, muhit
   • "Ama derdini etrafına anlatamıyordu işte." (Samiha Ayverdi)

AGRAF

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Kopça

İSRAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Gereksiz yere para, zaman, emek vb.ni harcama, savurganlık, tutumsuzluk
   • "... israf ve sefahat içinde yaşamaya başlamıştı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

ZİHAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Aruzla yazılmış şiirlerde uzun bir ünlünün uzun okunması gerekirken kısa okunması, imale karşıtı

HOŞAF

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Bütün veya dilimler hâlindeki kuru meyvenin şekerli suyla kaynatılmasıyla yapılan bir tür tatlı

ZİFAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Gerdeğe girme, gerdek
   • "Zifafa girdiği gece kaynatası ölüverdi." (Ömer Seyfettin)

MUTAF

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Keçi kılından hayvan çulu, yem torbası vb. dokuyan kimse
2. Keçi kılından dokunmuş veya örülmüş çul, çuval, yem torbası vb. şey

YULAF

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Buğdaygillerden, en çok hayvan yemi olarak yetiştirilen otsu bitki (Avena sativa)
2. Bu bitkinin tanesi

EVSAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Nitelikler, vasıflar

KİFAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yaşayacak kadar rızık

AHLAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Halefler, eslaf karşıtı

ESLAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. Bizden öncekiler, geçmişler, öncel, ahlaf karşıtı

İNSAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Acımaya, vicdana veya mantığa dayanan adalet
   • "Sende insaf yok mu, adamcağız bu borcu birden verirse işi bozulmaz mı?"
2. [ünlem] "Acı, düşün" anlamlarında bir seslenme sözü
   • "İnsaf! Oraya yarım saatte gidilir mi?"