Af ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda af olan 5 harfli 28 kelime var. AF ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde af olan kelimeler listesine ya da başında af olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A F Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

AF, FA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

PARAF

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Yalnız adın veya ad ve soyadın baş harfleriyle atılan kısa imza

AGRAF

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Kopça

TUHAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Acayip
   • "Nahit'in onda hiç görmediği bir tuhaf hâli vardı." (Tarık Buğra)
   • "Hatta onun başına gelen şeyler de ekseriya böyle tuhaf olurmuş." (Abdülhak Şinasi Hisar)
   • "Ömründe bu kadar tuhafına giden söz işitmemiş olduğunu söylerdi." (Abdülhak Şinasi Hisar)
2. Şaşılacak, garip
3. Güldürücü
   • "Kibirli, alıngan olmayan, tuhaf ve nükteli bir adammış." (Abdülhak Şinasi Hisar)
4. Gülünç
   • "Bu kıyafetle tuhaf oluyorsun."
5. Anlaşılmaz
   • "Tuhaf çocuk, günü gününe uymuyor."
6. [ünlem] Şaşılan bir şey karşısında söylenen söz
   • "Tuhaf! Her yerde olduğunun aksine, burada şehirden uzaklaştıkça binaların güzelliği artıyor." (Ahmet Haşim)

İNSAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Acımaya, vicdana veya mantığa dayanan adalet
   • "Sende insaf yok mu, adamcağız bu borcu birden verirse işi bozulmaz mı?"
2. [ünlem] "Acı, düşün" anlamlarında bir seslenme sözü
   • "İnsaf! Oraya yarım saatte gidilir mi?"

ELYAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Genellikle iplik durumuna getirilebilir lifli madde
2. [sıfat] Bu maddeden yapılmış

EVKAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Vakıflar
2. Vakıf mallarını yöneten kuruluş

ETRAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yanlar, taraflar
   • "Her vakit oturdukları büyücek masanın etrafına yerleştiler." (Peyami Safa)
   • "Vaktiyle etrafı boş bulduğu için mistik sıfatını takınmak istemişti." (Asaf Halet Çelebi)
   • "Ön arabanın karşısına geçerler, bohçacı ve yazmacı kadınların tuhaflığa vurarak etrafını alırlar." (Refik Halit Karay)
2. Çevre, dolay
   • "Meçhul kadın korka korka etrafına bakındı." (Aka Gündüz)
3. Bir kimsenin sürekli ilişkide bulunduğu kimseler, yakınlar, muhit
   • "Ama derdini etrafına anlatamıyordu işte." (Samiha Ayverdi)

SAKAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Çatı, dam
   • "... genç âlimlerin, binbir rica, yüz bin teşekkürle gezip yıkık sakaflarının, eğrilmiş camsız pencerelerinin, düşük kapılarının resimlerini almadıkları bu harabe, iki yüz yaşını çoktan doldurmuştu." (Ömer Seyfettin)

MUTAF

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Keçi kılından hayvan çulu, yem torbası vb. dokuyan kimse
2. Keçi kılından dokunmuş veya örülmüş çul, çuval, yem torbası vb. şey

ZİHAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Aruzla yazılmış şiirlerde uzun bir ünlünün uzun okunması gerekirken kısa okunması, imale karşıtı

TAVAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İslam dininde hac sırasında Kâbe'nin çevresini yedi kez dolaşma
   • "Duvarlardaki mermer levhalara kazılı yazıları okuya okuya, kendi kendine, bütün mabedi tavaf etti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Bir şeyin çevresini dolaşma
3. Kutsal bir yeri ziyaret etme

YULAF

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Buğdaygillerden, en çok hayvan yemi olarak yetiştirilen otsu bitki (Avena sativa)
2. Bu bitkinin tanesi

TARAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Ön, arka, sağ, sol, üst, alt vb. yanların her biri
   • "Dört tarafı kesme billur kapaklı bir eski saat..." (Refik Halit Karay)
   • "Meseleyi taraf gözetmeden aksettirmek için o yazıdan da bir parça almak isterdik." (Orhan Veli Kanık)
   • "Benim, daha çok erkeklerin tarafını tutar gibi görünen akıl öğretmelerime hanımlar kızabilir." (Şevket Rado)
2. Yön, yan, doğrultu
   • "Deniz tarafındaki çayırdan bir sürü koyun geçiyor." (Memduh Şevket Esendal)
3. Yöre, yer
   • "Üsküdar tarafındaki evlerin camları kor gibi parlıyordu." (Haldun Taner)
4. İstekleri, düşünceleri karşıt olan iki kişiden veya iki topluluktan her biri
   • "Karşı tarafın adamları."
5. Bir kişinin soyundan gelenlerin hepsi
   • "Baba tarafı zengin."
6. Bir şeyin belli bölümü, kısmı
   • "Tiyatronun ön tarafı konuklara ayrıldı."

KİFAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yaşayacak kadar rızık

EŞRAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir yerin zenginleri, sözü geçenler, ileri gelenler
   • "Öte taraftan da ileri fikirlerim kasaba eşrafını kuşkulandırmaya başlamıştı." (Reşat Nuri Güntekin)

HİLAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Aykırı, karşıt, ters
   • "Sen hilaf yok diyorsun yani; maktulün pansiyonuna gelen kız gazinodaki garsonun bahsettiği kız, eşkâl uyuyor." (Atilla İlhan)
2. Yalan
   • "Hiç hilafım yok."

İSRAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Gereksiz yere para, zaman, emek vb.ni harcama, savurganlık, tutumsuzluk
   • "... israf ve sefahat içinde yaşamaya başlamıştı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

AHLAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Halefler, eslaf karşıtı

İTHAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Birinin adına sunma, armağan etme

ZİFAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Gerdeğe girme, gerdek
   • "Zifafa girdiği gece kaynatası ölüverdi." (Ömer Seyfettin)