Sonunda aba olan 6 harfli 6 kelime var. ABA ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde aba olan kelimeler listesine ya da başında aba olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
Aba Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler
A A B
3 Harfli Kelimeler
ABA
2 Harfli Kelimeler
AB
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- TARABA
-
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız tahta perde
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız tahta perde
- KALABA
-
Kelime Kökeni: Arapça ġalebe
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız kalabalık
- "İstanbul çok kalaba bir yerdir..."
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız kalabalık
- AKBABA
-
-
[isim, hayvan bilimi]
Akbabagillerden, başı ve boynu çıplak olan, dağlık yerlerde yaşayan, leşle beslenen, çok yüksekten uçarak keskin gözleriyle çok uzakları görebilen, iri ve yırtıcı bir kuş; kerkes (Vultur monachus)
-
[sıfat, mecaz]
Yaşı ilerlemiş, ihtiyarlamış (kimse)
-
[sıfat, mecaz]
Çıkarı için başkalarını sömüren, fırsatçılık eden
-
[isim, hayvan bilimi]
Akbabagillerden, başı ve boynu çıplak olan, dağlık yerlerde yaşayan, leşle beslenen, çok yüksekten uçarak keskin gözleriyle çok uzakları görebilen, iri ve yırtıcı bir kuş; kerkes (Vultur monachus)
- AKRABA
-
Kelime Kökeni: Arapça aḳribā
-
[isim, hukuk]
Kan bağıyla birbirine bağlı olan kimse
- "Geceleyin, babam, amcam, akrabamız, hepsi istasyonda idiler."
-
Oluşma yönünden aynı kaynağa dayanan şey
-
[mecaz]
Biri, diğerinin doğurduğu sonuç veya olgu
- "Zulüm zorbalıkla akrabadır."
-
[isim, hukuk]
Kan bağıyla birbirine bağlı olan kimse
- KASABA
-
Kelime Kökeni: Arapça ḳaṣaba
-
[isim]
İlçeden küçük, köyden büyük, nüfusu iki bin ile yirmi bin arasında olan, belediye ile yönetilen, henüz kırsal özelliklerini yitirmemiş yerleşim merkezi; belde
- "Biz, yolun üstünde, kasabanın çıkış yerinde boş bir handa otururduk."
-
[isim]
İlçeden küçük, köyden büyük, nüfusu iki bin ile yirmi bin arasında olan, belediye ile yönetilen, henüz kırsal özelliklerini yitirmemiş yerleşim merkezi; belde
- MARABA
-
-
[isim, ağızlardan]
Mesleği yalnız çiftçilik olan varlıksız kimse
-
Bakınız ortakçı
-
[isim, ağızlardan]
Mesleği yalnız çiftçilik olan varlıksız kimse