Ab ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında ab olan 7 harfli 24 kelime var. Ab ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ab olan kelimeler listesine ya da sonu ab ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ab bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ABUHAVA

Kelime Kökeni: Farsça āb + Arapça havā

1. [isim, eskimiş, coğrafya] Bakınız iklim

ABUKLUK

1. [isim] Bakınız saçmalık

ABANMAK

1. [-e] Eğilerek bir şeyin, bir kimsenin üzerine kapanmak
   • "Efendi, sen de ne üstüme abanıyorsun?" (Burhan Felek)
2. Bir yere veya bir kimseye yaslanmak, dayanmak
   • "Baba, 'ya Allah' nidası ile yerinden zorla, oğluna abanarak kalktı." (Refik Halit Karay)
3. [argo] Birine yük olarak onun sırtından geçinmeye çalışmak
4. [argo] Bir şeyin veya bir kimsenin üzerine çöküp çullanmak
   • "İki herif zavallıya abanıyorlar." (Ahmet Rasim)
5. [spor] Boksta karşılaşma sırasında rakibine yaslanmak
6. [spor] Futbolda topa olanca gücüyle vurmak
   • "Bir çalım atarak, onu ters tarafa yatırarak olanca hızıyla topa abandı ve bir gol daha attı." (Ülker Kurtcan)

ABRAMAK

1. [-i, ağızlardan] Fırtınalı havalarda gemiyi ustalıkla yönetmek
2. [mecaz] Başarmak, bir işi becermek, bir işin üstesinden gelmek

ABARTIK

1. [sıfat] Abartılmış olan
   • "Bu sözler, günümüz için eskimiş ve abartık edalı olabilir." (Selim İleri)

ABLAKÇA

1. [sıfat] Ablak gibi, biraz ablak
   • "Mahmut Moralı, ablakça yüzünü biraz daha şişirerek itiraz etti." (Burhan Arpad)

ABARTIŞ

1. [isim] Abartmak durumu

ABLALIK

1. [isim] Abla olma durumu
   • "Yaşına göre minyon bir fiziğe sahip olan, istesem bir dokunuşta yere yıkabileceğim kardeşime daha o yaşlarda başlayan ablalık hoşgörüsü ile karşılıkta bulunmaz, sadece yaptığı hareketten incinmiş bir hâlde anneme koşardım." (Şadan Akyol)
2. [mecaz] Yakın ve koruyucu davranışta bulunma

ABLAVUT

1. [sıfat, argo] Bön, aptal, sersem (kimse)

ABARTMA

1. [isim] Abartmak durumu; izam (II)

ABSORBE

Kelime Kökeni: Fransızca absorbé

1. [isim, fizik] Bakınız soğurma

ABİDEVİ

Kelime Kökeni: Arapça ābidevī

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız anıtsal
   • "Osmanlı şehirlerinde abidevi binalar yerine abidevi ağaçlar bulunmaktaydı." (Şule Bektan)

ABERANT

Kelime Kökeni: Fransızca aberrant

1. [sıfat, dil bilgisi] Bakınız sapıntılı

ABONMAN

Kelime Kökeni: Fransızca abonnement

1. [isim] Bir satıcı veya kamu kuruluşu ile alıcılar arasında yapılan anlaşma; sürdürüm
   • "Elektrik abonmanı."
2. Kent içinde ulaşımı sağlayan otobüslerde para yerine geçen bilet veya kart
3. Abone olma durumunu gösteren belge

ABUSLUK

1. [isim] Abus olma durumu
   • "Sanki yüzündeki abusluk bir hüzün oluvermişti." (Sâmiha Ayverdi)

ABLATYA

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim, denizcilik] Geniş ve dar gözlü olmak üzere iki türü bulunan bir balık ağı türü

ABAZACA

1. [isim] Abazalar tarafından kullanılan dil; Abhazca
2. [sıfat] Bu dille yazılmış olan; Abhazca

ABLATİF

Kelime Kökeni: Fransızca ablatif

1. [isim, dil bilgisi] Bakınız çıkma durumu

ABORJİN

Kelime Kökeni: Fransızca aborigène

1. [isim] Avustralya yerlisi
   • "Derken Avustralya'nın yerli halkı olan Aborjin kabilelerinden birine rastlar." (Ayşe Saliha Emon)

ABHAZYA

1. [isim] Kafkasya'da, Karadeniz kıyısında, 1990'larda Gürcistan'dan ayrıldığını ilan eden, ancak çoğu ülkece tanınmayan bölge