A ile biten 3 harfli kelimeler

Sonunda a olan 3 harfli 38 kelime var. A harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde a harfi olan kelimeler listesine ya da başında a harfi olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

IRA

1. [isim] Karakter

ASA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bazı ülkelerde, hükümdarların, mareşallerin, din adamlarının güç sembolü olarak törenlerde taşıdıkları bir tür ağaç veya metalden değnek
2. İhtiyarların baston yerine kullandıkları uzun sopa

AYA

1. [isim] Elin parmak dipleriyle bilek arasındaki iç bölümü, avuç içi
2. Ayak tabanı
3. Yaprakların düz ve parlak bölümü

AZA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Üye
   • "Komşu gencine yüz vermemiş, çocuklu bir mahkeme azasıyla evlenmişti." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Vücut parçası, organ
   • "Bu vücut, bütün azası kırılmış, birbiri üstüne yığılmış bir külçe hâlinde." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

İFA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir işi yapma, yerine getirme
   • "Hürmetlerimi kendim ifa eder, mektup yazarım." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Ödeme

İTA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Verme, ödeme

AĞA

1. [isim] Geniş toprakları olan, sözü geçen, varlıklı kimse
   • "Bu köyün ağası ben miyim, o mu..." (Tarık Buğra)
2. Halk arasında sayılan ve sözü geçen erkeklere verilen unvan
   • "Mehmet ağa. Hüseyin ağa."
3. Büyük kardeş, ağabey
   • "Köye varınca ağamdan parasını muhakkak alır, sana veririm." (Etem İzzet Benice)
4. Okuryazar olmayan yaşlı kimselerin adlarıyla birlikte kullanılan san
5. [sıfat] Cömert, eli açık
6. Koca
7. Osmanlı İmparatorluğu'nda bazı kuruluşların başında bulunanlara verilen resmî san
   • "Yeniçeri ağası. Çarşı ağası."

EDA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Davranış, tavır
   • "Alaycı bir eda ile soruyorum." (Refik Halit Karay)
2. Naz, işve
   • "Giyimi kuşamı tepeden tırnağa Paris modası ya, nazı edası hiç aşağı kalmıyor ki!" (Atilla İlhan)
3. Anlatış biçimi, tarzı
   • "Sonra birdenbire sözlerinin konferans edasını değiştirerek bana sordu." (Ömer Seyfettin)

OMA

1. [isim] Kalça kemiği
2. Bel kemiği

ANA

1. [isim] Çocuğu olan kadın, anne
   • "Gözyaşları döken hanım herhâlde gelinin anası olacaktı." (Haldun Taner)
   • "Bilir miyim ben anam babam!"
   • "Şimşek gibi çakan ağrılardan beni kurtarsınlar, servetimin yarısını anamın ak sütü gibi vereyim." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Dünya yuvarlakmış... Yok ananın örekesi." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. Yavrusu olan dişi hayvan
3. Dinî bakımdan aziz tanınan bazı kadınlara verilen saygı unvanı
   • "Fatma Anamız. Meryem Ana."
4. [ünlem] Yaşlı kadınlara saygılı bir seslenme sözü
5. Velinimet
   • "Yoksullar anası."
6. Alacağın veya borcun, faizin dışında olan bölümü
7. [sıfat] Temel, asıl, esas
   • "Geçen yıl ana işlerden hiçbiri bitirilip bir sonuca varılamamıştır." (Memduh Şevket Esendal)
8. Çizgilerden herhangi birini anlatan kelimeye sıfat olarak geldiğinde o çizginin, belirli bir kural altında hareket ederek bir yüzey oluşturmaya yaradığını anlatır

RUA

...

ONA

1. [zarf] O zamirinin yönelme durumu eki almış biçimi
   • "Yeğeninin ona çeken tek yanı yoktur." (Tarık Buğra)

İLA

1. [edat] ...-den, ...-e kadar
   • "Sınıfın mevcudu on ila on beş kişi arasında değişiyor."

ŞUA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Işın

OVA

1. [isim] Çevrelerine göre çukurda kalmış, çoğunlukla alüvyonla örtülü, eğimi az, akarsuların derine gömülmemiş olduğu, genellikle geniş veya dar düzlük, yazı
   • "Tabiatın kırlara, ovalara verdiği doyulmaz güzellikte bir parça var." (Memduh Şevket Esendal)

ULA

...

ALA

1. [sıfat] Karışık renkli, çok renkli, alaca
   • "Ala kilim eskimiş."
2. [isim] Alabalık
3. Açık kestane renginde olan, ela (göz)
4. [isim] Kekliğin boynundaki siyah halka

ŞİA

...

DUA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yakarış
   • "Tanrı'nın, canını kocasından önce alması için dua etmekten başka çare bulamıyordu." (Atilla İlhan)
   • "Duasının tutup tutmayacağını söyleyemezdi." (Tarık Buğra)
   • "Elini öpüp duasını almak istedim." (Burhan Felek)
2. Tanrı'ya yalvarma, yakarış için söylenen dinî metin
   • "Pazartesi, perşembe geceleri yatağında gizli gizli Arapça dua okurdu." (Aka Gündüz)

ADA

1. [isim] Deniz veya göl suları ile çevrilmiş küçük kara parçası, cezire
   • "İnziva yerim bazen limanda bir şileptir, bazen bir ada." (Refik Halit Karay)
2. Trafiğe açık bir yol üzerinde sola dönüşleri sağlayan, sağ tarafta veya yol ortasında yer alan çizgilerle veya kaldırım taşıyla ayrılmış alan
3. Çevresi yollarla belirlenmiş olan arsa ve böyle bir arsayı kaplayan yapılar topluluğu