Başında ü olan 5 harfli 52 kelime var. Ü harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ü harfi olan kelimeler listesine ya da sonu ü harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.
Karmaşık harflerden başında ü bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.
Harf Sayısına Göre Kelimeler
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- ÜDEBA
-
Kelime Kökeni: Arapça udebā
-
[isim, eskimiş]
Edebî eser yazanlar, yazarlar, edipler
-
[isim, eskimiş]
Edebî eser yazanlar, yazarlar, edipler
- ÜZLÜK
-
-
[isim, ağızlardan]
Topraktan yapılmış, kulpsuz, küçük çömlek
-
[isim, ağızlardan]
Topraktan yapılmış, kulpsuz, küçük çömlek
- ÜSTAT
-
Kelime Kökeni: Farsça ustād
-
[isim]
Bilim veya sanat alanlarından herhangi birinde üstün bilgisi ve yeteneği olan kimse
- "Bir de baktık üstat muzip muzip o beyti ezberden okuyor."
-
[ünlem, teklifsiz konuşmada]
Genellikle erkekler arasında senli benli konuşmada kullanılan bir seslenme sözü
- "Üstat! Nasılsınız?"
-
[isim]
Bilim veya sanat alanlarından herhangi birinde üstün bilgisi ve yeteneği olan kimse
- ÜLKER
-
-
[isim, gök bilimi]
Boğa takımyıldızı sınırları içinde bulunan, yedi parlak yıldız ve etrafındaki gaz katmanı ile güzel görünüm veren yıldız kümesi; Yedikızkardeş, Süreyya, Peren, Pervin
-
[isim, gök bilimi]
Boğa takımyıldızı sınırları içinde bulunan, yedi parlak yıldız ve etrafındaki gaz katmanı ile güzel görünüm veren yıldız kümesi; Yedikızkardeş, Süreyya, Peren, Pervin
- ÜTMEK
-
-
[-i, ağızlardan]
Bir şeyi, tüylerini yakmak için alevden geçirmek
-
Taze buğday veya mısırı ateşe tutup alazlamak
-
[-i, ağızlardan]
Bir şeyi, tüylerini yakmak için alevden geçirmek
- ÜCRET
-
Kelime Kökeni: Arapça ucret
-
[isim, ekonomi]
İş gücünün karşılığı olan para veya mal; ecir
- "Ücret hizmet mukabilidir. Ne yapıyorsun ki sana para verelim?"
-
Kiralanan veya satın alınan bir şey için ödenen para
- "Fiyatından daha yüksek bir ücretle satın aldı."
-
[isim, ekonomi]
İş gücünün karşılığı olan para veya mal; ecir
- ÜTÜCÜ
-
-
[isim]
İşi kumaş, giysi, çamaşır vb. ütülemek olan kimse
-
[isim]
İşi kumaş, giysi, çamaşır vb. ütülemek olan kimse
- ÜÇTAŞ
-
-
[isim]
Üç taşla oynanan bir tür çocuk oyunu
-
[sıfat]
Üzerinde beş adet pırlantası veya elması olan (yüzük, küpe)
-
[isim]
Üç taşla oynanan bir tür çocuk oyunu
- ÜLFET
-
Kelime Kökeni: Arapça ulfet
- ÜSKÜF
-
Kelime Kökeni: Rumca
-
[isim, tarih]
Yüksek aşamadaki yeniçeri subaylarının giydikleri, yarısı arkaya sarkan uzun bir börk
-
[isim, tarih]
Yüksek aşamadaki yeniçeri subaylarının giydikleri, yarısı arkaya sarkan uzun bir börk
- ÜÇGÜL
-
-
[isim, bitki bilimi]
Bir tür yonca
-
[isim, bitki bilimi]
Bir tür yonca
- ÜÇGEN
-
-
[isim, geometri]
Aynı doğrultuda bulunmayan üç noktanın ikişer ikişer birleştirilmesi ile meydana gelen, üç kenarlı ve üç açılı kapalı yüzey; müselles
- "Tabanı otuz metre kadar tutan bir eşkenar üçgen biçimindedir."
-
[sıfat]
Bu biçimde olan
-
[isim, geometri]
Aynı doğrultuda bulunmayan üç noktanın ikişer ikişer birleştirilmesi ile meydana gelen, üç kenarlı ve üç açılı kapalı yüzey; müselles
- ÜSTLÜ
-
-
[sıfat]
Belden üst kısmında giysi olan
-
Üstü olan
-
[sıfat]
Belden üst kısmında giysi olan
- ÜNLEM
-
-
[isim, dil bilgisi]
Sevinç, kıvanç, acı, korku, şaşma vb. duyguları vurgulu olarak anlatan veya seslenme için kullanılan kelime; nida: Ah!, Oh!, Eyvah!; Kardeşim!, Canım! vb
-
Bakınız ünlem işareti
-
[isim, dil bilgisi]
Sevinç, kıvanç, acı, korku, şaşma vb. duyguları vurgulu olarak anlatan veya seslenme için kullanılan kelime; nida: Ah!, Oh!, Eyvah!; Kardeşim!, Canım! vb
- ÜREME
-
-
[isim]
Üremek işi
-
[biyoloji]
Canlıların cinsel hücrelerinin birleşmesinden ortaya çıkan tohumla veya doğrudan doğruya oluşturdukları spermle çoğalmaları; tenasül
-
[isim]
Üremek işi
- ÜÇLER
-
-
[isim]
Halkın inançlarına göre bir kutup, iki erenden oluşan üç kişilik ermişler topluluğu
-
[isim]
Halkın inançlarına göre bir kutup, iki erenden oluşan üç kişilik ermişler topluluğu
- ÜMMET
-
Kelime Kökeni: Arapça ummet
-
[isim, din bilimi]
Bir peygamberin getirdiklerine inanıp ona tabi olanların oluşturduğu topluluk
- "Muhammed’in ümmeti, İsa’nın ümmeti."
-
[isim, din bilimi]
Bir peygamberin getirdiklerine inanıp ona tabi olanların oluşturduğu topluluk
- ÜSKÜP
-
-
[isim]
Kuzey Makedonya'nın başkenti
-
[isim]
Kuzey Makedonya'nın başkenti
- ÜZGÜN
-
-
[sıfat]
Üzülmüş, üzüntü duymuş; mahzun, melul, meyus
- "O zamana kadar üzgündü, sesi kısılmış gibiydi."
-
[sıfat]
Üzülmüş, üzüntü duymuş; mahzun, melul, meyus
- ÜMRAN
-
Kelime Kökeni: Arapça ʿumrān
-
[isim, eskimiş]
Bakınız bayındırlık
- "Mezarlığın ümranı ölülerden ziyade yaşayanların teselli ve itminanı için değil midir?"
-
[isim, eskimiş]
Bakınız bayındırlık