Başında övün olan 10 kelime var. Övün ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde övün olan kelimeler listesine ya da sonu övün ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında övün bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

13 Harfli Kelimeler

ÖVÜNDÜRÜCÜLÜK

10 Harfli Kelimeler

ÖVÜNDÜRÜCÜ, ÖVÜNGENLİK

7 Harfli Kelimeler

ÖVÜNGEN, ÖVÜNMEK

6 Harfli Kelimeler

ÖVÜNCE, ÖVÜNEK, ÖVÜNME, ÖVÜNTÜ

5 Harfli Kelimeler

ÖVÜNÇ


Kelime bulma makinesi

N V Ö Ü Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

NÜ, ÖN, ÜN

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÖVÜNDÜRÜCÜLÜK

  1. [isim] Övündürücü olma durumu

ÖVÜNGENLİK

  1. [isim] Çok övünme durumu

ÖVÜNDÜRÜCÜ

  1. [sıfat] Övünmeye sebep olan, övünmeyi sağlayan
    • "Parlak, övündürücü bir hatırası da vardı." (Refik Halit Karay)

ÖVÜNMEK

  1. [-le] Bir niteliği sebebiyle kendini yücelmiş sayarak bundan abartmalı bir biçimde söz etmek, iftihar etmek
    • "Sonra oyuncakları ile övünen bir çocuk gibi gülümseyerek ilave ederdi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
    • "Övünmek gibi olmasın, sesim güzeldir."
  2. [nsz] Kendi kendisini övmek
    • "Yaptığı fedakârlıktan övünüyor diye kadına kızardık." (Aka Gündüz)

ÖVÜNGEN

  1. [sıfat] Çok övünen, farfara

ÖVÜNTÜ

  1. [isim] Övünülecek tutum veya davranış
    • "İstikbalini sağlamış olmanın o sinire batan, manasız güveni, budalaca övüntüsü..." (Haldun Taner)

ÖVÜNME

  1. [isim] Övünmek işi, kıvanç, iftihar
    • "Bu hatıralar sonradan birçok defa övünmeme vesile teşkil etmiştir." (Reşat Nuri Güntekin)

ÖVÜNCE

  1. [isim] Övünmeye yol açan veya hak kazandıran şey, mefharet

ÖVÜNEK

  1. [isim] Övünülecek şey, övünç kaynağı veya sebebi
    • "İnsanoğlu işte şimdi yine başlıca dayanağı ve övüneği olan sağduyusu ve bilinci ile eli şakağında düşünüyor." (Haldun Taner)

ÖVÜNÇ

  1. [isim] Övünme, kıvanç, iftihar
    • "Bütün oba sevdalıları korumanın sevinci, övüncü içindeydi." (Yahya Kemal)
    • "Sevgili eşini kaçırarak almış olmaktan büyük övünç duyardı." (Haldun Taner)

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü