Ö ile başlayan 4 harfli kelimeler

Başında ö olan 4 harfli 60 kelime var. Ö harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ö harfi olan kelimeler listesine ya da sonu ö harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ö bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÖDEM

Kelime Kökeni: Fransızca oedème

1. [isim, tıp] Dokularda, hücreler arası boşluklarda, bazı iç organlarda genellikle de yüzde, ellerde, ayaklarda aşırı miktarda sıvı birikmesi

ÖDEV

1. [isim] Yapılması, yerine getirilmesi, insanlık duygusu, töre ve yasa bakımından gerekli olan iş veya davranış; vazife
   • "Şimdiye kadar ihmal ettiğim için kendimi suçlu saydığım bir ödevi yerine getirdim." (Nâzım Hikmet)
2. Öğretmenin öğrencilere okul dışında yapmaları için verdiği çalışma
   • "Öğretmenleri ödev vermiş, ders çalışıyorlar." (Ahmet Ümit)

ÖŞÜR

Kelime Kökeni: Arapça ʿuşr

1. [isim, tarih] Toprak ürünlerinden onda bir oranında alınan vergi; ondalık, aşar

ÖFKE

1. [isim] Engelleme, incinme veya gözdağı karşısında gösterilen saldırganlık tepkisi; kakınç, kızgınlık, celal, hırs, hışım, hiddet, gazap
   • "Fahri'nin gözlerinde karanlık bir ifade var, umutsuzluk, öfke karışımı bir şey." (Ahmet Ümit)

ÖYLE

1. [sıfat] Onun gibi olan, ona benzer; o biçimde, o şekilde
   • "Ben öyle bir şey demedim." (Refik Halit Karay)
2. [zarf] O yolda, o biçimde, o tarzda
   • "Bize öyle öğrettiler. İyi olduğunu sandık." (Adalet Ağaoğlu)
3. [zarf] O denli, o kadar, o derece
   • "Bugünlerde biraz üzüntü içindeysen de kasavetlenmeyesin öyle." (Osman Cemal Kaygılı)
4. [zarf] Ondan sonra
   • "Ana temiz temiz bir öpeyim de öyle yatayım, dedi." (Tarık Buğra)
5. [ünlem] İçinde "ne, nasıl" vb. sorular bulunan cümlelerin sonuna geldiğinde o cümlede anlatılan şeyin hoş karşılanmadığını veya ona şaşıldığını anlatan bir söz
   • "O ne biçim iş öyle! O nasıl hayvan öyle!"

ÖNCÜ

1. [sıfat] Önden gelen, önde olan, artçı karşıtı
   • "Dramda ise Shakespeare’den tutun da son çağın en öncü tiyatro müelliflerinin eserlerine kadar nice yüksek değerli edebî piyesler, genç sanatkârlarımız tarafından muvaffakiyetle oynanmaktadır." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. [isim] Önde gidip haber ulaştıran kimse
3. [isim] Bir sanat ve düşünce akımını, çağına göre yeni bir görüşü başlatan kimse veya eser; bayrak, avangart
4. [isim, askerlik] Yürüyüşte kolun ilerisinden giden kıta; pişdar, artçı karşıtı
5. [isim, ağızlardan] Önder, kılavuz

ÖREK

1. [isim, ağızlardan] Bakınız duvar

ÖDÜN

1. [isim] Uzlaşmaya varabilmek için hak, istek veya savlarının bir bölümünden, karşı taraf yararına vazgeçme; ödünleme, ivaz, taviz
   • "Kalabalığa verilen her ödün, verenleri kendi benliğinden, kişiliğinden uzaklaştırıyor." (Necati Cumalı)

ÖREN

1. [isim] Ait olduğu eski uygarlık hakkında fikir edinmemizi sağlayan kültür ve tabiat kalıntılarından oluşan alan

ÖDÜL

1. [isim] Bir başarı karşılığında verilen armağan; mükâfat
   • "Ödül, yarıştırma kurumlarını giderek ellerinde topluyorlar." (Adalet Ağaoğlu)
2. Yarışmada kazananlara verilmek üzere ortaya konan şey; mükâfat
   • "Meslek yaşamının daha ilk yılında, 1949’da Etibank İstanbul Pavyonu yarışmasında aldığı üçüncülük ödülünü diğerleri izlemiştir." (Nejat Tekelioğlu)
3. Bir iyiliğe karşılık olarak verilen şey; mükâfat

ÖBEK

1. [isim] Bakınız küme
   • "Bahçeye iner, bir çiçek öbeğinin dibinde bir hasır iskemleye otururdu." (Falih Rıfkı Atay)
2. [gök bilimi] Genel olarak yaş, kimyasal yapı, uzay dağılımları ve hızları bakımından benzer özellik gösteren yıldızlar veya yıldız kümeleri
3. [dil bilgisi] Birden çok kelimeden oluşan, yapı ve anlamındaki bütünlük dolayısıyla cümle içinde tek bir öge gibi işlem gören söz dizisi; grup

ÖZGÜ

1. [sıfat] Birine, bir şeye ait olan; öze, has, mahsus (I)
   • "Bu, içinde doğduğu, geliştiği, biçim kazandığı topluma özgü dildir." (Nermi Uygur)
2. Belli bir kimsede, şeyde veya türde bulunan; öze, has, mahsus (I)
3. Aynı cinsten başka hiçbir türde veya bireyde rastlanılmayan; öze, has, mahsus (I)

ÖLME

1. [isim] Ölmek durumu; fevt, kabız, uful
   • "Osman, babamı zindana attırmış ve ihtiyarın orada ölmesine sebep olmuştu." (Necip Fazıl Kısakürek)

ÖĞÜN

1. [isim] Kez, defa
2. Yemek vakti
   • "Her öğün tıka basa yediği iki katlı ekmek kadayıfı ile..." (Halide Edip Adıvar)
3. Bir vakitte yenilen yemek

ÖRÜM

1. [isim, ağızlardan] Sürünün gece veya sabaha karşı otlaması

ÖĞÜR

1. [isim, ağızlardan] Bakınız akran
2. [sıfat] Öğrenmiş
3. [sıfat] Alışılmış, yadırganmaz olmuş; menus
4. Takım, fırka, zümre

ÖĞÜT

1. [isim] Bir kimseye yapması veya yapmaması gereken şeyler için söylenen söz; mevize, nasihat
   • "Bütün öğütlerine itaat ettiğim hâlde hiçbir şeye muvaffak olamıyorduk." (Aka Gündüz)

ÖRÜK

1. [isim] Kendi ipiyle onarılmış kısım
   • "Eğer örük varsa artık paltonun bizimkine ait olduğuna hükmederim." (Burhan Felek)
2. [ağızlardan] Bakınız saç örgüsü
3. [ağızlardan] Bakınız örk

ÖRGE

1. [isim] Bakınız motif

ÖRME

1. [isim] Örmek işi
   • "Kale kapısından yalnız birini açık bırakarak bakilerini örmeye başlamışlardı." (Orhan Seyfi Orhon)
2. [sıfat] Bakınız örgü
   • "Üstüne açık kahverengi yün örme bir ceket giymişti." (Peyami Safa)