Ça ile başlayan 6 harfli kelimeler

Başında ça olan 6 harfli 68 kelime var. Ça ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ça olan kelimeler listesine ya da sonu ça ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ça bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇAKMAK

1. [isim] Taşa vurulup kıvılcım çıkarılan çelik parçası
   • "Nasıl oldu bilmem, eğilip yakarken çakaralmaz çakmak kıvılcım çıkardı." (Burhan Felek)
2. Çelik, taş, cam, plastik vb. maddeden yapılmış gaz veya benzinle dolu tutuşturma aleti
3. [askerlik] Tabanca veya tüfeklerde bulunan tetik düzeni

ÇATANA

Kelime Kökeni: (Çetene yer adından)

1. [isim, denizcilik] Filika büyüklüğünde, islimle işleyen deniz teknesi, küçük vapur; istimbot
   • "Süslü, hususi birçok çarklı çatanalar geçer." (Abdülhak Şinasi Hisar)

ÇAVŞIR

Kelime Kökeni: Arapça cāvṣīr

1. [isim, bitki bilimi] Maydanozgillerden bir bitki (Opopanax chironium)
2. Bu bitkinin eczacılıkta kullanılan reçinesi

ÇALGIÇ

1. [isim, müzik] Bakınız mızrap
2. [ağızlardan] Bahçe süpürgesi; çalkı

ÇARGAH

Kelime Kökeni: Farsça çārgāh

1. [isim, müzik] Türk müziğinde "do" perdesinin adı
2. Bu perdede karar kılan makam

ÇAÇAÇA

Kelime Kökeni: İspanyolca cha cha cha

1. [isim] Dünyaya Meksika'dan yayılmış, hareketli, modern bir dans

ÇAĞRIM

1. [isim] Yüksek bir sesin yetişebileceği kadar uzaklık
   • "İki çağrım ötede bir pınar var."

ÇAVELA

Kelime Kökeni: İtalyanca cavagno

1. [isim, denizcilik] Tutulan balıkların içine konduğu sepet; çavalye

ÇAPALI

1. [sıfat] Çapalanmış (yer)
2. Çapası olan

ÇAYEVİ

1. [isim] Çay, kahve vb. içeceklerin hazırlandığı, satıldığı ve içildiği küçük iş yeri; çaycı, çayhane

ÇARPAN

1. [isim, matematik] Bir çarpma işleminde çarpılan sayının kaç kez tekrarlanacağını gösteren sayı; çoğaltan
   • "7x3=7+7+7=21 işleminde 3 sayısı 7'nin çarpanıdır."
2. Bir tam sayıyı tam olarak bölen sayılardan her biri

ÇATMAK

1. [-i] Odun, değnek, kılıç, tüfek vb. uzun şeylerden birkaç tanesini, tepelerinden birbirine çaprazlama dayayarak durdurmak
   • "Avlusunda silahlarını çatmış, ayaklarını germiş askerler var." (Falih Rıfkı Atay)
2. Kereste vb.ni birbirine tutturmak
   • "Kırık tahtaları bir solukta yan yana çattılar." (Lâtife Tekin)
3. Bir şeyi yapmak için gerekli parçaları bir araya getirmek
   • "Koca bir nahiye titreştik, odunsuz yattık / O büyük mektebi gördün ya, kışın biz çattık" (Mehmet Akif Ersoy)
4. Yükü hayvana iki yanlı yüklemek
5. Başa yemeni, çatkı, yazma vb.ni bağlamak
6. [-e] Üzücü, kızdırıcı veya şaşırtıcı olaylarla karşılaşmak
   • "Hacı Mustafa bağırıyor, ömründe böyle bir işe çatmadığını söylüyordu." (Refik Halit Karay)
7. [-e] Yazıyla veya sözle sataşmak
   • "Böyle söyler de sonra yemek biraz azca çıkarsa yahut pek düzgün olmasa aşçıya çatacak gibi olur." (Memduh Şevket Esendal)
8. [-e] Rastlamak, karşılaşmak
   • "Nerden çattım böylesi bir güzele..." (Cahit Sıtkı Tarancı)
9. [-e, hukuk] Gemiler birbirine çarpmak

ÇARŞAF

Kelime Kökeni: Farsça çāder + şeb

1. [isim] Yatağın üstüne serilen veya yorgan kaplanan bez örtü
   • "Adam, üstü beyaz bir çarşafla örtülü sedyeyi dışarı doğru çekiyor." (Ahmet Ümit)
2. Kadınların kullandığı ve baştan örtülen, pelerinli, eteklikli sokak giysisi; bürgü, bürük
   • "Çabucak yatak odasına koştu, çarşafını giydi." (Peyami Safa)

ÇATLAK

1. [sıfat] Çatlamış olan
   • "Çatlak bardak."
2. [mecaz] Bakınız deli
   • "Çatlaksam çatlağım. Çatlak olmasam bunca adama, gözün görmediğini göstermeye kalkar mıydım?" (Oktay Rifat)
3. [isim] Herhangi bir yerde uzunluğuna olan açıklık; çatlaklık
   • "Bu testinin çatlağı hiçbir sızıntı göstermemişti." (Aka Gündüz)
4. [isim, mecaz] Bakınız ara
   • "İki denizci kara bulutlar çatlağından güneş ışığının güldüğünü sandılar." (Halikarnas Balıkçısı)
5. [isim, jeoloji] Yer altındaki taş kütlelerinin basınç ve gerilim dolayısıyla yer değiştirmeden çatlayıp yarılması; diyaklaz
   • "Esmer toprağın yüzünü saran çatlaklar sanki yerin dibine kadar iniyordu." (Tarık Buğra)
6. [isim, tıp] Deri, mukoza, kemik veya herhangi bir organ üzerinde uzunluğuna olan açıklık; yarık, fissür

ÇAPULA

1. [isim, ağızlardan] Kaba deriden yapılmış ucu sivri ve kıvrık ayakkabı

ÇANSIZ

1. [sıfat] Çanı olmayan
   • "... ama bak, sürünün içinde senin kuzuların da var, çansız olmaz! Kurt gelir onları kapar!" (Fakir Baykurt)

ÇALMAÇ

1. [isim, ağızlardan] Tahtadan yapılmış kap

ÇAYLAK

1. [isim, hayvan bilimi] Yırtıcılardan, uzun kanatlı, çengel gagalı, küçük kuşları ve fare gibi zararlı hayvanları avlayan, tavuk büyüklüğünde bir kuş (Milvus migrans)
2. [sıfat, mecaz] Bakınız acemi

ÇARMIH

Kelime Kökeni: Farsça çār + mīḫ

1. [isim] Suçlunun öldürülmek amacıyla çivilendiği haç biçimindeki darağacı
2. [denizcilik] Ana direkleri ve gabya çubuklarını yandan tutan halatlar

ÇAVDAR

1. [isim, bitki bilimi] Buğdaygillerden, unlu tane veren bir bitki (Secale cereale)
2. Bu bitkinin esmer ve uzun tanesi