Ç ile biten 7 harfli kelimeler

Sonunda ç olan 7 harfli 42 kelime var. Ç harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ç harfi olan kelimeler listesine ya da başında ç harfi olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TUTAMAÇ

1. [isim] Bir şeyin tutulup çekilecek yeri
2. Tutunacak yer; tutamak
3. Telgraf veya elektrik direklerine rahat çıkmayı sağlayan ve ayağa takılan mahmuzlu araç

AYIRTAÇ

1. [isim, fizik] Bir dalga biçimindeki sıklık veya evre değişmelerini genlik değişmeleri olarak ortaya çıkaran alet

KISKANÇ

1. [sıfat] Kıskanma huyunda olan (kimse); günücü, haset, hasetçi, hasetli, hasut
   • "İlk tanıştığımız günlerde ben kıskanç ve fenaydım." (Peyami Safa)

GÜLAĞAÇ

1. [isim] Aksaray iline bağlı ilçelerden biri

AYIRMAÇ

1. [isim] Bir şeyi benzerlerinden ayırt etmeye yarayan durum veya öge; farika

KORKUNÇ

1. [sıfat] Çok korkulu, korku veren, dehşete düşüren; müthiş
   • "Bizi buraya getiren arabacı yolda birtakım korkunç şeyler söyledi." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. Herhangi bir özelliğiyle şaşkınlık veren
3. Çok aşırı
   • "Sandık kokan masallarını önlerine gelene anlatmaktan korkunç zevk duyarlar." (İnci Aral)

GEPGENÇ

1. [sıfat] Çok genç
   • "Ölüm bu gepgenç, bu dipdiri insanı yatağında değil, bir kapı önünde ayakta aldı götürdü." (Haldun Taner)
2. [zarf] Çok genç olarak, çok gençken
   • "Gepgenç öldü."

ÇAREVİÇ

Kelime Kökeni: Rusça

1. [isim] Çarın oğlu

DİPDİNÇ

1. [sıfat] Çok sağlıklı, çok canlı

KÖRAĞAÇ

1. [isim] Kontratablada orta katı oluşturan ve genellikle yumuşak ağaçlardan hazırlanan bölüm
2. Kontratablanın orta kısmında tabla kalınlığının en az yarısını oluşturan, yumuşak ağaçlardan değişik yöntemlerle elde edilen masif ağaç tabakası

KOKOREÇ

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] Şişe sarılarak kor ateşte kızartılan, kuzu bağırsağından yiyecek

ARKALIÇ

1. [isim, ağızlardan] Bakınız arkalık

YIRTMAÇ

1. [isim] Çoğunlukla etek, paça veya kol yeninde, dikilmemiş uzunca açıklık

BAŞAĞAÇ

1. [isim, bitki bilimi] Boyuna dikey yönden kesilmiş olan ve yıl halkaları çember biçiminde görüntü veren ağaç

DOMANİÇ

1. [isim] Kütahya iline bağlı ilçelerden biri

ÜŞENGEÇ

1. [sıfat] Çok üşenen; üşengen
   • "Hatta Filipinler’de, üşengeç seçmenleri kışkırtmak için kabara kabara gezen kazların boynuna küçük pankartlar bağlamışlar." (Haldun Taner)

DÖNEMEÇ

1. [isim] Bir yolun yön değiştirdiği yer; bük (I), büklüm, büküntü, kıvrım, kıvrıntı, viraj
   • "Saffet Bey ilk dönemeci döner dönmez, yamağın eline cep saatimi tutuşturup şiddetli emir verdim." (Aka Gündüz)
2. [mecaz] Bir durum, tutum, davranış ve düşüncedeki aşama

TİKSİNÇ

1. [sıfat] Bakınız tiksindirici
   • "Bu ev niçin ona, tiksinç kuytularda düzensiz solumalar çağrıştırır?" (Erendiz Atasü)

İHTİYAÇ

Kelime Kökeni: Arapça iḥtiyāc

1. [isim] Bakınız gereksinim
   • "Ama unutmayalım ki tecessüslerimize yön veren ihtiyaçlarımızdır." (Cemil Meriç)
2. Güçlü istek
   • "Şefkatten ölecek derecede hisli, içli bir hâlde bağrıma basmak ihtiyacında idim." (Refik Halit Karay)
3. Yoksulluk, yokluk
   • "İhtiyaç adamcağızın belini büktü."

SATRANÇ

Kelime Kökeni: Arapça saṭrenc

1. [isim] İki kişi arasında altmış dört kareli bir tahta üzerinde değerleri ve adları değişik siyah ve beyaz on altışar taşla oynanan bir oyun; şatranç
   • "İki kişiyi birden satrançta mat ettim." (Aka Gündüz)