Ç ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda ç olan 5 harfli 106 kelime var. Ç harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ç harfi olan kelimeler listesine ya da başında ç harfi olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MERİÇ

1. [isim] Edirne iline bağlı ilçelerden biri

KÖMEÇ

1. [isim, bitki bilimi] Papatya ve ayçiçeğinde olduğu gibi, sapın yassılaşmış ve genişlemiş ucu üzerinde çiçeklerin yan yana toplanmasıyla oluşan çiçek durumu

TURAÇ

Kelime Kökeni: Arapça durrāc

1. [isim, hayvan bilimi] Sülüngillerden, uzunluğu 34 santimetre olan, soyu azalmış bir tür kuş (Tetrao francolinus)
   • "İyi bir avcı olur da turaç vurursan bana da turaç getir." (Yaşar Kemal)

GEREÇ

1. [isim] Belirli bir işi yapmak için kullanılması gereken maddeler; materyal
   • "Bu sarayların bütün gereci Londra'dan taşınmıştır." (Salâh Birsel)

GÜVEÇ

1. [isim] İçinde yemek pişirilen toprak kap
   • "Taş ocağın üstünde, ateşe vurduğu güveçten, kaynayan etin kokusu geliyordu." (Necati Cumalı)
2. Bu kapta pişirilen yemek
   • "Güveçten sonra bir koca sini mantı gelmiş." (Çetin Altan)

ARDIÇ

1. [isim, bitki bilimi] Servigillerden, güzel kokulu, yapraklarını kışın da dökmeyen, yuvarlak kara yemişleri ilaç olarak kullanılan bir ağaç (Juniperus)
   • "Kuşun nerede gecelediğini bilmiyorum, sabahleyin uyanınca ardıcı aradım." (Cengiz Dağcı)

YELEÇ

1. [sıfat, ağızlardan] Bakınız havadar

HAVUÇ

Kelime Kökeni: Farsça hevīc

1. [isim, bitki bilimi] Maydanozgillerden, koni biçimindeki etli kökü için sebze olarak yetiştirilen, iki yıllık otsu bir kültür bitkisi; pürçekli, yeregeçen (Daucus carota)

MÜZİÇ

Kelime Kökeni: Arapça muzʿic

1. [sıfat, eskimiş] Bunaltıcı, tedirgin edici
   • "Kaşlarını çattı, yüzünde müziç bir sıkıntının derin çizgileri gözüküyordu." (Nâzım Hikmet)

İHRAÇ

Kelime Kökeni: Arapça iḫrāc

1. [isim] Çıkarma, dışarıya atma
2. İlişkisini kesme
3. [ticaret] Yurt dışına mal satma

GÜMEÇ

1. [isim] Bal peteğini oluşturan altı köşeli gözeneklerden her biri

EMMEÇ

1. [isim, fizik] Bakınız aspiratör

SIĞAÇ

1. [isim, fizik] Bakınız kondansatör

ALMAÇ

1. [isim, fizik] Bir elektrik akımını alıp başka bir kuvvete çeviren cihaz; alıcı, reseptör

MİRAÇ

Kelime Kökeni: Arapça miʿrāc

1. [isim] Göğe çıkma

AVUNÇ

1. [isim] Bakınız avuntu

USANÇ

1. [isim] Usanma duygusu; melal
   • "Konakta da eskiye karşı bir bıkkınlık, bir usanç yok değildi." (Sâmiha Ayverdi)

EĞMEÇ

1. [isim] Bakınız kavis
2. Çay veya ırmağın kıvrım yaptığı yer

TIKAÇ

1. [isim] Herhangi bir şeyin delik veya ağzını tıkamaya yarayan nesne

TOPAÇ

1. [isim] Çevresine ip sarılıp birden bırakılarak veya kamçı ile vurularak döndürülen koni biçiminde ucu sivri oyuncak
   • "Çünkü planlarını gördüğün bu topaç, boşlukta hareket edeceği için arzu ettiğim hıza ulaşır ve karşı hareketi gerçekleştirebilir." (İhsan Oktay Anar)
2. Kurşun borunun ağzını genişletmekte kullanılan bir tür ağaç tıkaç
3. Kayık küreğinin toparlakça yeri
4. Toparlak sepet veya küçük küfe