Mahkûm

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Hükümlü
    • "Müebbet hapse mahkûm bir suçlu."
    • "On beş yıl hapse mahkûm ettiler." (Atilla İlhan)
  2. Zorunda olan, mecbur
    • "Ben burada oturmaya mahkûmum."
    • "Herkes kadını mahkûm etmeye çalıştı." (Sait Faik Abasıyanık)
  3. Kötü bir sonuca varması kaçınılmaz olan
    • "Fakat mensup olduğu içtimai sınıf, musiki ile hayatını kazanmayı ayıp saydığı için işsizliğe mahkûm olmuştu." (Halide Edip Adıvar)

Kelime Anlamı Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü

Şunlara da göz atmak isteyebilirsiniz:

Mahkûm kelimesi baş harfi m son harfi m olan bir kelime.Başında m sonunda m olan kelimenin birinci harfi m , ikinci harfi a , üçüncü harfi h , dördüncü harfi k , beşinci harfi û , altıncı harfi m . Başı m sonu m olan 6 harfli kelime.

Sadece harf ve * girmelisiniz.