Başında öğ olan 57 kelime var. ÖĞ ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde öğ olan kelimeler listesine ya da sonu öğ ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

ÖĞRETİCİLİK, ÖĞRETMENEVİ, ÖĞRETMENLİK

10 Harfli Kelimeler

ÖĞRENCELİK, ÖĞRENCİLİK, ÖĞRENİLMEK, ÖĞRETİLMEK, ÖĞÜRLEŞMEK, ÖĞÜRTLEMEK

9 Harfli Kelimeler

ÖĞLENLERİ, ÖĞLEÜZERİ, ÖĞRENİLME, ÖĞRENİMLİ, ÖĞRETİLME, ÖĞÜRLEŞME, ÖĞÜRTLEME, ÖĞÜTÇÜLÜK, ÖĞÜTLEMEK, ÖĞÜTÜLMEK

8 Harfli Kelimeler

ÖĞLEÜSTÜ, ÖĞRENMEK, ÖĞRETİCİ, ÖĞRETMEK, ÖĞRETMEN, ÖĞÜRTMEK, ÖĞÜRTÜCÜ, ÖĞÜTLEME, ÖĞÜTÜLME, ÖĞÜTÜLÜŞ

7 Harfli Kelimeler

ÖĞLENCİ, ÖĞLENDE, ÖĞLEYİN, ÖĞRENCİ, ÖĞRENİM, ÖĞRENİŞ, ÖĞRENME, ÖĞRETİM, ÖĞRETİŞ, ÖĞRETME, ÖĞÜRLÜK, ÖĞÜRMEK, ÖĞÜRTME, ÖĞÜTMEK, ÖĞÜTÜCÜ

6 Harfli Kelimeler

ÖĞRETİ, ÖĞÜRME, ÖĞÜRTÜ, ÖĞÜRÜŞ, ÖĞÜTÇÜ, ÖĞÜTME, ÖĞÜTÜŞ

5 Harfli Kelimeler

ÖĞLEN, ÖĞREK

4 Harfli Kelimeler

ÖĞLE, ÖĞÜN, ÖĞÜR, ÖĞÜT


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÖĞRETMENEVİ

  1. [isim] Öğretmenlerin barınma, yemek, eğlence vb. gereksinimlerini karşılamak üzere yapılmış bina

ÖĞRETMENLİK

  1. [isim] Öğretmenin görevi
    • "Hayatımızın askerlikte ve sivillikte kırk beş senesi öğretmenlik ile geçti." (Burhan Felek)

ÖĞRETİCİLİK

  1. [isim] Öğretici olma durumu

ÖĞÜRLEŞMEK

  1. [-e] Öğür olmak, birbirine alışmak, istinas etmek

ÖĞRENCİLİK

  1. [isim] Öğrenci olma durumu, talebelik
    • "Alamanya'daki öğrenciliğim Hitler'in iktidar yıllarına rastlar." (Haldun Taner)

ÖĞÜRTLEMEK

  1. [-i] Ayırmak, ayıklamak, seçmek, temizlemek

ÖĞRENİLMEK

  1. [nsz] Öğrenme işi yapılmak

ÖĞRENCELİK

  1. [isim] Öğrenmek amacıyla ilk yapılan iş

ÖĞRETİLMEK

  1. [-e] Öğretme işi yapılmak
    • "Meğerse bana öğretilen o kısa ve sade cümlenin ne sihirli, ne müthiş bir tesiri varmış." (Refik Halit Karay)

ÖĞÜTÜLMEK

  1. [nsz] Öğütme işine konu olmak
    • "Un ortadan çekilince ekmeği süpürge tohumu ile öğütülmüş mısır koçanıyla yapmaya başlamışlardı." (Ercüment Ekrem Talu)

ÖĞRETİLME

  1. [isim] Öğretilmek işi

ÖĞLENLERİ

  1. [zarf] Öğle vaktinde
  2. Her öğle

ÖĞLEÜZERİ

  1. [zarf] Öğleüstü

ÖĞÜRLEŞME

  1. [isim] Öğürleşmek işi

ÖĞRENİLME

  1. [isim] Öğrenilmek işi

ÖĞÜTLEMEK

  1. [-i] Birine bir şeyi yapmasını veya yapmamasını söylemek, nasihat etmek
    • "Güzel olanın yıkılmasını kimse öğütlemez." (Nurullah ataç)

ÖĞÜTÇÜLÜK

  1. [isim] Öğütçü olma durumu

ÖĞRENİMLİ

  1. [sıfat] Öğrenim görmüş, okumuş, tahsilli

ÖĞÜRTLEME

  1. [isim] Öğürtlemek işi veya durumu

ÖĞÜTLEME

  1. [isim] Öğütlemek işi, nasihat

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü